Wees gegroet en voel je welkom…

(Kijk ook eens in het archief voor de oudere stukken)

Na een lange reis, via Londen, Hongkong en Melbourne zijn we aangekomen waar we wezen willen; Auckland. Kiwiland, land van de hobbits.
Een korte impressie van de vliegvelden waar we een bezoek aan brachten:
Londen; net zo druk en chaotisch als Schiphol.
Hongkong; erg laaghangende wc’s, veel mensen, veel onbegrijpelijke bordjes.
Melbourne; “relax” ipv wacht ff we zijn nog niet aan het boarden. Schoon en leeg ook. Veel aziatische mensen.
Auckland; vooral erg winderig, we waaiden bijna weg bij aankomst, gelukkig hadden we een paar rugzakken bij om ons aan de grond te houden.

Nu, in Auckland regent het een beetje en het is niet echt warm. Zeg maar gerust, vrij koud. We hebben op onze slaapkamer het kacheltje aangedaan en dan is het aardig toeven.
Morgen gaan we de hort op met een busje van wicked campers Het blijkt hier goedkoper te zijn om zo’n ding te huren dan om in een hostel te overnachten en de trips met openaar vervoer te maken… Tja, dan is het snel bekeken.

Morgen op naar het noorden. Boompjes kijken en modderpoeltjes en dolfijntjes en eilandjes… Allemaal veel en groot…

Zo, nu op naar de fles Bundaberg Rum die tevens als kacheltje mag fungeren!

Reisverhaaltjes (en misschien over enkele dagen ook wat fotoos) zijn ook te bewonderen op dit adres

Over een paar dagen is het zover…
Dan mag ik het vliegtuig in, op weg naar de andere kant van de wereld!
Ik zeg “Jippie!”

Om echt 300% zeker te weten dat ik me daar heeeel goed ga vermaken heb ik mezelf zojuist een kadootje gegeven. Ik was al een tijdje op zoek naar een excuus om er een aan te mogen schaffen, welnu het excuus is gevonden.

Konica Minolta 5D is de naam van mijn nieuwe schatje.

Vandaag besteld, dus morgen mag ik hem betasten… lekker man!

Laat je overtuigen…
Dit bier
of dat bier

Deze spiegelbeeldsticker is bijzonder geschikt voor gebruik op de voorzijde van de auto: op de voorbumper, zonneklep of motorkap. De persoon die voor u rijdt zal de tekst duidelijk in zijn of haar spiegels kunnen lezen.
Deze sticker is 25 x 8 cm, en past op de meeste zonnenkleppen en voorbumpers.

Definitely een aanrader om het geval aan de voorkant van je auto te bevestigen. Vooral omdat het, zelfs voor een rasechte bumperklever, ontzettend irritant is als iemand op de trekhaak meesurft.
Sticker schijnt uitermate goed te kleven en staat garant voor een uitbereiding van uw (vage) kennisen kring. Overal kunt u voortaan kennismaken met nieuwe, interessante mensen van allerlei pluimage… En o, o, o wat zullen ze u grappig vinden!

Meer van deze flauwigheid op postbus 44 Ze drukken er zelfs t-shirts van (voor de lolligere feesten en partijen)

Vanmorgen eindelijk weer eens zo’n morgen waarop ik geen zin had om naar mijn werk te gaan.
Da’s de eerste keer sinds ik 1,5 jaar geleden van baan veranderde. Wel zin om te gaan, maar geen zin in de moeilijke besprekingen die ik vandaag in mijn agenda had staan. Geen spoor van griep, koorts of zelfs een licht verkoudheidje te bekennen, dus mijn lijf naar de auto gesleept en op weg gegaan.

Mijn auto bleek wel last van koorts te hebben. Op de invoegstrook, net voor ik de snelweg op wilde gaan liep de koorts dusdanig op dat een pitstop noodzakelijk werd.
Gelukkig had ik een lege fles in mijn auto liggen. Dus op naar de kraan om water te tanken. Een keer op en neer gelopen van mijn auto naar de kraan, de fles in mijn koelvloeistof reservoir geleegd en terug voor meer.

Plotseling viel mijn oog op een briefje… 10 euri lag voor mijn neus op de grond. Ik heb nog even getwijfeld, zal ik het naar de balie brengen zodat de rechtmatige eigenaar terug krijgt als hij er naar komt vragen…

Neeeh!

Ik ga vanavond naar een feestje, het 10 eurobriefje wordt vrij vertaald naar een entreekaartje.
Een onverwacht, klein lichtpuntje om mijn (werk-)dag nog een beetje goed te maken.

De avonden worden weer langer. Mocht je niets te doen hebben, dan kun je het natuurlijk zelf uitproberen… Mocht je daar geen geduld of onvoldoende middelen voor hebben, dan vind je hier het antwoord op deze immer prangende levensvraag…

Bron: mvlife
“Alleenstaanden zijn bij dit kabinet het slechtste af, of ze nu op een uitkering zitten of een modaal inkomen hebben. Dat blijkt uit een optelsom van de CBS-koopkrachtcijfers vanaf 2003 en de vorige week uitgelekte plannen van het kabinet voor 2006. Een alleenstaanden uitkeringsgerechtigde gaat er in vier jaar tijd bijna vier procent op achteruit. Een alleenstaande met een modaal jaarinkomen (30.000 euro) heeft tussen 2003 en 2007 bijna drie procent koopkrachtdaling.”

En dat loop ik nu al tijden te verkondigen. Ondanks alle mooie praatjes word je als alleenstaande/ alleenwonende steeds genaaid. Mijn loon word de laatste jaren steeds met ongeveer 2% verhoogd en toch houd ik minder over om leuke dingen te doen. Dus mijn gevoel en mijn bankrekening zegt dat ik er steeds op achteruit ga. Als alle rekeningen betaald zijn is het geld tegenwoordig wel ongeveer op… Mijn spaarvarken heeft anorexia, steeds als er iets lekkers binnenkomt moet het kotsen om onvoorziene rekeningen te kunnen betalen. Ik zeg niet dat anderen het beter hebben, maar ben wel blij dat ik nou eindelijk eens ergens mijn gelijk krijg.

…Zucht…

Net, fietsend naar huis, zag ik een leuke, mooie vrouw lopen.
Om de hoek fietste een leuk meisje.
Ik denk dat ze ongeveer even oud waren, maar de een was duidelijk een vrouw en de ander een meisje. Er was geen sprake van duidelijk aanwezige trouwringen, kinderwagens o.i.d.
Typisch, dat je toch meteen ziet of iemand een “meisje” of een “vrouw” is.
De volwassen- en de jeugdige vorm van hetzelfde. Hoewel volwassenheid niet per definitie wil zeggen dat de jeugdigheid verdwenen is. Sommige bejaarden stralen meer jeugdigheid uit dan de gemiddelde nintendo-kleuter. Sommige meisjes worden nooit vrouw, sommige vrouwen zijn als vrouw geboren. Als je me vraagt te omschrijven wat het grote verschil tussen deze 2 vormen van vrouwelijkheid is, ben ik dus niet in staat om een bevredigend antwoord te geven. Tot ik ze zie lopen, dan is het in een fractie van een seconde bekeken…

Mijn tante heeft haar ogen laten laseren, ze kon niet tegen lenzen.
Erger nog “alle hoeke van de sloapkamer ware vort nat…” aldus mijn nichtje.